وفاق و همدلی؛ حلقه گمشده کاراته

نحوه مواجهه برخی گروه های کاراته ای با انتخاب مسعود رهنما به عنوان ریاست فدراسیون کاراته آن هم در شرایطی که هنوز وی تازه به صورت رسمی کار خود را شروع کرده است ، عجیب و غیرقابل باور است.

یادداشت – در فضای رسانه ای امروز، مرز میان « نقد سازنده» و « تخریب هدفمند » هر روز باریک تر می شود؛ به ویژه آن زمان که نقد از مسیر عدالت خارج و به ابزار تسویه حساب با تسلی هیجانی بدل می گردد.
انتخابات فدراسیون کاراته شنبه گذشته با انتخاب مسعود رهنما به پایان رسید اما برخی فعالان فضای مجازی که در این دوره به خواسته های خود نرسیدند بر طبل حواشی آن می کوبند.
در شرایط فعلی نکته بسیار مهمی که کاراته را آزار می‌دهد جو مسموم فضای مجازی است فعالان این حوزه دست به هر کاری می‌زنند تا به مقاصد خود برسند. افرادی که نام خود را کاراته کا گذاشته‌اند اما اصل اولیه کاراته یعنی اخلاق را به فراموشی سپرده چنان جولان می‌دهند که در رفتار و گفتارشان بویی از اخلاق ورزشی نیست.
وفاق و همدلی را باید حلقه گمشده کاراته عنوان کرد جایی که تمامی اهالی این رشته می‌توانند دست به دست هم داده و برای ارتقا و موفقیت آن تلاش کنند. اما در مقابل هر کسی سنگ خود را به سینه می‌زند. تخریب را کنار بگذارید همدلی را جایگزین کنید

پیشنهاد ما این است که قصاص قبل از جنایت نکنیم و منتظر بمانیم تا مسعود رهنما در روزهای آینده تیم خود را با نگاه به تمام ظرفیت های موجود در کاراته تشکیل دهد سپس در صورتی که مسیر به بیراهه رفت یا از افرادی استفاده شد که از بدنه کاراته نبودند و بخواهند کاراته را از مسیر واقعی خود دور کند، نحوه مدیریت رهتما مورد نقد قرار بگیرد نه اینکه هنوز رهنما بر صندلی فدراسیون کاراته تکیه نزده وی را بازخواست کنیم.
اگر رییس جدید فدراسیون کاراته همانطور که از برنامه های خود در مجمع اعلام کرده است افراد را بر اساس کارنامه محوری انتخاب کند نشان آن دارد که تصمیم وی برای قرار دادن کاراته در ریل درست است.
کاراته باید با اتحاد و همدلی به مسیر خود ادامه دهد و با اندکی صبر و زمان دادن به رهنما امیدوار به شکل گیری نتایج خوب برای این رشته پرطرفدار ورزشی باشیم.